Ordførar Andreas Vollsund sin nyttårstale

Klikk for stort bilete Ingeborg Skrudland  Ordførar Andreas Vollsund sin nyttårstale 2021.

Kjære alle saman.

Då har me endeleg kome til første dagen i 2021. Året 2020 har vore eit svært spesielt år for oss alle, og nå gler me oss til lysare tider og eit år utan fokus på korona, kohortar, karantene osv.

Personleg har dette også vore eit spesielt år. Hadde de sagt til meg for eit år sidan at eg kom til å stå her i dag som ordførar og halda denne talen så hadde eg trudd de hadde drukke litt for mykje julegløgg. Det var ikkje noko eg hadde førestilt meg. Reinert Kverneland har leia denne kommunen som ordførar sidan 2011 og skulle etter planen vore ordførar til 2023. Men som de kjenner til bad han om fritak frå vervet grunna helsa.

Når eg står her i dag og skal reflektera litt over året som har gått, kjem eg ikkje utanom å senda nokre gode ord i retning Reinert. Han har i ni år vore ein ordførar som har prøvd å vera samlande og gjera Time til ein endra betre kommune å bu i. Det har ikkje berre vore enkle dagar som ordførar. Det har både vore tragiske enkelthendingar, oljekrisa og utfordrande kommuneøkonomi. Midt opp i både gode og mindre gode dagar, har Reinert stått fram som ein stødig og trygg leiar for innbyggjarane i Time. Eg meiner han kan vera stolt over jobben og ettermælet han etterlet seg.

Når han så skulle gje stafettpinnen vidare falt valet på meg. Det var både kjekt, utfordrande og overveldande. Me må nesten tilbake til tida når formannskapslovane vart lagde i første del av 1800-talet for å finna ein såpass ung Time-ordførar. Men eg trur det har gått godt så langt, og eg opplev at me har eit godt samarbeidsklima i Time-politikken der alle vil det besta for kommunen. Derfor har eg god tru på tida framover og oppdraget eg har fått.

Skal me vera litt nøktern og ærlige er det kanskje ikkje ordførarskiftet i Time som 2020 kjem til å verta hugsa mest for.

Det har vore eit svært utfordrande og spesielt år for oss alle, for Noreg, ja for heile verda. Ved inngangen av året meinte media at det som kom til å prega dette året var presidentvalet i USA, BREXIT og andre store geopolitiske saker. I staden kom COVID-19, ein verdsomspennande pandemi som har gjort at dagleglivet for mennesker dei fleste plassar har blitt snudd på hovudet. Her i Noreg fekk me dei mest inngripande tiltaka på vår eiga fridom sidan 2. verdskrig.

Det har vore utfordrande. For næringslivet. For helsepersonell. For personar i risikogruppene. For dei som har mista arbeid eller vorte permitterte. For barn og unge som ikkje har fått leva normalt. Ja, for oss alle.

Samtidig kan me vera stolte over innsatsen som kvar og ein har lagt ned for fellesskapet. Ja, for det er jo for fellesskapet dei fleste av oss har holt avstand, vaska hender til dei har blitt inntørka, begrensa reise og besøk. Dei fleste nordmenn er ikkje i risikogruppa. Likevel har me sett at folk flest er svært lojale til dei råd og anbefalingar som kjem frå helsemyndigheitene. Fordi me ønskjer å ta vare på dei som er utsette. Fordi me ønskjer eit samfunn der me ikkje berre tenkjer på oss sjølve, men der me tenkjer på naboen, på bygda vår og på samfunnet vårt. Det gjer meg glad på tross av alt som eg ser er utfordrande, og det gjer med god tru på framtida.

Ein kan ikkje snakka om pandemien utan å heidra dei som kvar dag står i førstelinja i kampen mot viruset. I Time er me heldige som har så mange dyktige helsepersonell som står på utretteleg i sin innsats for innbyggjarane våre. Me skyldar dei alle ein stor, stor takk.

Men det er også mange andre yrkesgrupper som fortenar ein takk for den viktige jobben dei gjer i denne ekstraordinære situasjonen. Eg kunne nemnt mange, og det er alltid farleg å trekka fram nokon særskilt. Men eg skal likevel nemna reinhaldspersonalet i kommunen. For det er eit yrke som er fysisk krevjande og som ikkje alltid blir sett på med ein status som står i stil til den viktigheita arbeidet dei gjere faktisk er. Reinhaldspersonalet har måtta arbeida på andre måtar og prioritert annleis under pandemien. Dei har gjort at kommunale bygningar har kunne vore opne på tross av COVID-19 og dei har vore heilt sentrale i arbeidet med å førebyggja smittespreiing i kommunen. Tusen takk for jobben de alle gjer.

I starten på desember fekk me beskjed om at me kan få 2,5 millionar dosar med vaksine til landet i løpet av første kvartal i år. Då kan me starta arbeidet med å vaksinera dei over 65 år og dei som elles er i risikogruppene. Det kan òg gjera at me etter kvart kan sjå ei lette i smittevernstiltaka.  Som helseminister Bent Høie sa: «Det er i lys i enden av tunnelen».

Eg må òg nemna eit par andre, meir lokale saker, frå året som har gått.

Rundt sommaren passerte Time 19 000 innbyggjarar. Sjølv om auken i folketalet har gått treigare dei siste året enn det me har vore vande med etter årtusenskifte, veks me jamt og trutt. Det er viktig å leggja til rette for ei god utvikling av kommunen. Time kommune har i 2020 starta opp med Ungdomsråd. Det er viktig å få fram ungdommen sin stemme, derfor er det bra at Time har fått inn engasjerte ungdommar til å komme med gode råd til kommunestyret.

Ei sak som mange har vore opptatt av, både i kommunestyret, avisene og blant innbyggjarane, har vore fase 2 av kommuneplanen sin arealdel som konsentrerer seg om Kvernaland og særleg næringsområda der.

Det at mange engasjerer seg om utviklinga av kommunen er utelukkande positivt. Det gjer at me som folkevalde får fleire innspel og kan sjå sakene frå fleire vinklar. I siste kommunestyremøtet før jul hadde med planforslaget oppe til behandling for å vedta om det skulle sendast ut på høyring. Der bestemte fleirtalet i kommunestyret å senda planen ut på høyring etter lang debatt i kommunestyremøtet.

I same kommunestyremøte vedtok me kommunebudsjettet for 2021 og økonomiplanen for dei tre neste åra. På tross av at me har ein krevjande økonomi i kommunen er eg glad for det vedtaket som vart gjort og dei prioriteringar som ligg der. Det er ei klar satsing på folkehelse, tidleg innsats og førebygging gjennom heile budsjettet. Me fjernar barnetrygda som inntektsgrunnlag når ein reknar ut sosialhjelp – det vil seia at me retter opp den urettferdigheita som har vore med at når barnetrygda har auka så har det i liten grad kome personar som motteke sosialhjelp til gagn fordi dei då har fått mindre sosialhjelp. 

Me opprettheld Hognestad skule som var føreslått nedlagt. Me fortsett arbeidet med å betra overvasskapasiteten på Bryne og me skal byggja fleire omsorgs-, barne- og avlastingsbustadar.

Så er eg veldig glad for den idrettssatsinga som ligg i budsjettet. Me skal byggja to nye idrettshallar, svømmehall  og ny fotballbane ved sida av Timehallen på Bryne. Det vil skape eit idrettscampus av dimensjonar som vil koma både skulane våre og idretten vår til gode. 

Dette har me fått til ved å gjera nokre omprioriteringa i budsjettet og innføra ein svært avgrensa eigedomsskatt som berre gjeld vindmøller, kraftanlegg og kraftnettet, ofte kalla kraftskatt. Eg meiner det er rett og bra at kommunar får ein kompensasjon for at ein eksempel vis legg til rette for vindmøller. Desse midlane skal koma godt med.

Eg skal samtidig vera ærlege på det òg er mykje me ikkje har funne pengar til, og at eg gjerna skulle sett at det var fleire gode tiltak me kunne gjennomført. Men me har måtte prioritera.

Når det gjeld året som me så vidt har starta på, så vil eg seia erfaring tilseier at eg bør være varsam me å spå for mykje om 2021.

Den engelske statsministeren, Boris Johnson, skrev på Twitter 2. januar 2020: This is going to be a fantastic year for Britain. Saman med eit biletet der han gav to tomlar opp. Eg trur han har angra på den spådommen kvar einaste dag under pandemien.

Så eg skal vera edrueleg. Med tanke på året me legg bak oss, og me tanke på at me nå nærmar oss tida då vaksinering mot COVID-19 startar i Noreg, så har eg tru på at 2021 kjem til å bli eit betre år. Eit år det me kanskje kan begynna å helsa på kvarande igjen med å ta kvarande i handa utan å føla seg som ein lovbrytar. Der me kan gje vennar og kjente ein gode klem. Og der me kan normalisera liva vore mest mogleg.

Det vil nok fortsatt vera eit år som er prega av pandemien, men eg er optimistisk med tanke på vaksinen som kjem.

Året me går inn i er òg eit val år. Me skal velja 169 representantar til Stortinget. Det er kanskje ikkje noko hemmelegheit kva eg kjem til å stemma, men det er underordna. For i ei tid der me har sett viktigheita av demokratiske institusjonar. Der me har satt at desse, fleire plassar, har blitt satt under press. Og der me i enkelte land, òg her i Europa, har satt at ein har tatt steg vekk frå demokrati. Ja, så meiner eg me alle bør heidra demokratiet vårt med å delta i det.

Heilt til slutt vil eg koma med ei lita oppfordring til oss alle for det nya året. For sjølv om det går mot lysare tider, både bokstaveleg og med tanke på pandemien, så la oss ta vara på det samheldet og den dugnaden som 2020 så tydeleg har vist at eksisterer i bygd og by i heile landet. Det trur eg er meir verdifult for Norge enn oljå – og det seier sitt når det kjem frå ein rogalending.

Riktig godt nytt år til dykk alle.